Sezon 2026 prawie zakończył się, więc mogę zrobić swoje prywatne podsumowanie.
Jeśli chodzi o kwestie żużlowe, to był dla mnie bardzo ciekawy rok. Włożyłem bardzo dużo pracy w swoją stronę, profil FB, a także w poszerzenie swojej wiedzy. Podróżując po różnego rodzaju zawodach odwiedziłem 23 tory w 8 krajach. Aż na dziewięciu torach miałem możliwość oglądania ścigania po raz pierwszy (Fladbro, Grindsted, Brokstedt, Nassjo, Mariestad, Malmo, Krsko, Terenzano, minitor w Herning). W końcu odwiedziłem Szwecję, która jest dla mnie 16 żużlowym krajem. Dodatkowo miałem możliwość odwiedzenia miejsc, gdzie kiedyś ścigali się żużlowcy: Felixdorf, Bruck an dre Mur, Natschbach-Loipersbach, Lublana, Gornja Radgona, Dąbcze koło Leszna. Odwiedziłem całkiem sporo torów w Polsce. Poza Zieloną Górą, gdzie mieszkam, byłem także w Świętochłowicach, Lesznie, Gorzowie Wlkp., Rawiczu, Pile, Bydgoszczy, Poznaniu, Gnieźnie i Ostrowie Wlkp.
Sezon tak naprawdę rozpocząłem jeszcze przed rozpoczęciem ścigania. Zrealizowałem w końcu moje małe marzenie i pojawiłem się na Celebration of Speedway w Hertfordshire Zoo, gdzie odwiedziłem National Museum of Speedway i mogłem stanąć obok starych motocykli, które znów na chwilę wróciły do życia.
Odwiedziłem po raz pierwszy Flat Track Camp w Rawiczu.
Poza byciem na stadionach, co jest najbardziej naturalnym zachowaniem kibica, poprowadziłem po raz kolejny terminarz zawodów w Europie, zrobiłem statystyki żużlowców oraz obiektów, przygotowałem kalendarz ścienny na kolejny rok.
To było dla mnie kolejne bardzo intensywne osiem miesięcy. Zrealizowałem sporo rzeczy, które miałem na swojej liście, z czego jestem bardzo zadowolony.
Na moim profilu FB całkiem sporo ludzi dodało mnie do obserwowanych, choć tutaj jestem bardzo ostrożny w zachwytach. Kilka moich postów trafiło dużo dalej niż chciałem, żeby trafiły. Dwa z nich, mające w sumie prawie 200 tys. wyświetleń usunąłem, bo wiele z komentarzy zdecydowanie zaniżało poziom, który chciałbym mieć na swoim profilu. I to też jest ważna nauka z tego roku. Zderzenie ze światem kibiców ligowych, tych z bardzo ograniczonym spojrzeniem na speedway, zniechęciło mnie na jakiś czas do publikowania. Generalnie ta moja praca pokazuje mi coraz bardziej, że bezpośrednie zderzenie ze światem budowanym przez Ekstraligę jest doświadczeniem mocno nieprzyjemnym.
Po raz pierwszy od 10 lat kupiłem bilet na Falubaz i poszedłem na mecz ze Spartą. Wystarczyło jedno słowo w mojej relacji – piknik. Chciałem sprawdzić, więc poszedłem. Myślę, że na kilka lat mam spokój z kolejną chęcią pójścia na mecz ligowy drużyny, której poświęciłem ponad 30 lat życia.
Jestem bardzo zadowolony, że przy ogólnie niespecjalnie wysokim poziomie środowisk kręcących się wokół polskiego żużla, udało mi się zainteresować moich profilem grupę ludzi, od których mogę czerpać wiedzę, doświadczenie, z którymi mogę wymieniać komentarze i spotykać się na obiektach żużlowych. To jest mój sukces, bo przecież jestem tylko zwyczajnym kibicem, który przede wszystkim realizuje swoją pasje i swoje marzenia, podróżując po Europie i opisując swoje spostrzeżenia.
Co będzie dalej? Do kolejnego sezonu jest bardzo dużo czasu. Dużo czasu jest jeszcze do ostatniej tegorocznej imprezy w Wittstock, a co dopiero do lutego czy marca.