Tegoroczny sezon był pierwszym etapem nowej i jednocześnie najwyższej w historii żużla umowy na prawa telewizyjne, w wyniku której kluby uzyskały rekordowe wpływy od C+, ale musiały także zacząć odkładać górkę na gorsze czasy. Umowa będzie obowiązywać jeszcze przez dwa kolejne lata, zapewniając stabilność rozgrywkom. Jednocześnie ludzie władający Ekstraligą Żużlową mają czas na przygotowanie się do nowych rozmów, choć okoliczności niekoniecznie muszą być w 100% zależne od nich. Niewykluczone, że tej zimy nie będą w polskim żużlu królować kontrakty, ani mniejsze lub większe problemy pojedynczych klubów lub zawodników.
Do końca bieżącego roku piłkarska Ekstraklasa powinna ogłosić wyniki przetargu na prawa telewizyjne do rozgrywek na lata 2027-2031. Dotychczasowe prawa posiada C+, czyli ten sam nadawca, który posiada wyłączność na transmitowanie meczów żużlowych Ekstraligi oraz 2. Ekstraligi. Dlaczego „kopana” może mieć wpływ na sytuację żużla? Zaproponowane przez Ekstraklasę rozwiązanie likwiduje monopol jednego nadawcy, co prawdopodobnie podniesie koszty transmisji pojedynczego spotkania, a jednocześnie wymusi na kibicach posiadanie abonamentu u trzech nadawców, jeśli będą chcieli oglądać wszystkie mecze.
Jeśli chodzi o ofertę piłkarską, to poza prawami do transmisji Ekstraklasy C+ dysponuje także prawami do Premier League (do końca sezonu 2027/28) oraz Ligi Mistrzów UEFA (do końca sezonu 2030/31).
Wydaje się, że żużel aktualnie jest ważną częścią oferty stacji. Jego pozycja jest na tyle silna pozycję, że stanowi nie tylko uzupełnienie oferty sportowej, ale wręcz jeden z jej istotnych filarów, wyróżniających ją na tle konkurencji. O ile jednak żużel jest bardzo ważnym, ale jednak tylko jednym z elementów oferty C+, to dla Ekstraligi Żużlowej dobry kontrakt telewizyjny jest absolutnym priorytetem, decydującym o „być albo nie być” całego ligowego przedsięwzięcia. I tu właśnie zaczyna się to, co może być tej zimy dużo ciekawsze od wszelkich sensacji, sprzedawanych przez mainstreamowe portale zajmujące się speedwayem w Polsce.
Warto zauważyć, że pomimo ogromnego wzrostu pieniędzy w polskim żużlu, jego oferta w najlepszym wypadku stoi w miejscu. Od rekordowej frekwencji w 2019 roku mamy niewielki, ale jednak spadek, którym zajmę się poniżej. Nie wzrasta liczba kibiców na trybunach, a przeświadczenie o pełnych stadionach i największej popularności wśród kibiców, które było prawdziwe kilka czy kilkanaście lat temu, przestało obowiązywać. Piłkarska Ekstraklasa dużo lepiej odrobiła swoją lekcje, dzięki czemu kibice wrócili na trybuny piłkarskich obiektów. Dziś średnia frekwencja na meczu żużlowej Ekstraligi stanowi zaledwie 2/3 tej samej średniej w piłkarskiej Ekstraklasie. Żużlowe obiekty są mniejsze, ale i tak ogromnej większości z nich nie udaje się zapełnić. Mamy sytuację, w której statystyki żużlowe podbija moda na Spartę Wrocław (100% na stadionie o pojemności 13 675 miejsc), a statystyki piłkarskie obniża Śląsk Wrocław (11-15 tys. kibiców na stadionie o pojemności ponad 40 tys. miejsc). Jeśli odliczymy stolicę Dolnego Śląska, to procent zajętości obiektów jest w niemal dokładnie taki sam (ok. 73%).
Aktualnie sytuacja w transmisjach C+ wygląda następująco:
- 72 mecze sezonu 2026 Ekstraligi (łącznie z barażami) za cenę 71,5 mln zł, czyli koszt transmisji jednego meczu wynosi 993.055,55 zł
- 306 meczów sezonu 2026/27 Ekstraklasy za cenę 340 mln zł, czyli koszt transmisji jednego meczu wynosi 1.111.111,11 zł
Warto dodać, że sublicencja TVP na mecze Ekstraklasy to ok. 40 mln zł. W sezonie 2026 nie było natomiast stacji transmitującej mecze żużlowe na zasadzie sublicencji w żużlu, czyli cały koszt spoczywał na C+. Eleven Sports wycofał się ze współpracy czyli sublicencji na 35 z 70 spotkań, bo jak argumentował dyrektor operacyjny „to zdecydowanie zbyt mało, aby zapewnić zwrot z wielomilionowej inwestycji.”.
Pisałem już wcześniej, że w mojej ocenie jakość telewizyjnych transmisji żużlowych zatrzymała się na poziomie rozwiązań wypracowanych pod koniec lat 90. Podstawowy schemat pozostaje właściwie niezmieniony: komentarz do wyścigów prowadzony przez duet komentator–ekspert oraz zdecydowanie zbyt rozbudowane studio pomiędzy seriami. Dodano mikroruchy na starcie i właściwie na tym kończą się najważniejsze zmiany.
C+ nie wniósł do telewizyjnego żużla praktycznie żadnej wartości dodanej, poza oczywiście pieniędzmi, które trafiają do dyscypliny. Zwiększono oczekiwania wobec jakości produktu, ale nie zaoferowano kibicom niczego, co uzasadniałoby przekonanie o jego rzeczywistym rozwoju. Coraz większe eksponowanie statystyk sprawia wręcz wrażenie testowania narzędzi, które mogą być przydatne przede wszystkim z punktu widzenia branży bukmacherskiej, a nie przeciętnego widza.
Taki sposób prezentowania żużla spotyka się z coraz większą krytyką kibiców, którzy siłą rzeczy prezentują mocno konserwatywny sposób odbioru dyscypliny. Można odnieść wrażenie, że Ekstraliga Żużlowa i C+ próbują pozyskiwać nowych odbiorców kosztem tych, którzy od lat stanowią fundament zainteresowania tą dyscypliną. Zamiast rozwijać produkt w odpowiedzi na oczekiwania obecnych kibiców, koncentrują się na poszukiwaniu nowej publiczności, nie zawsze dostrzegając potrzeby dotychczasowych odbiorców. Czy to jest dobry kierunek?
Podsumowując, widzę dwa podmioty, których celem jest zarobienie na produkcie pod nazwą Ekstraliga. Nie ma w tym niczego złego, pod warunkiem, że nie szkodzą dyscyplinie, czyli nie podcinają korzeni. A tutaj już niestety różowo nie jest.
Uważam, że miliony wrzucone w polski ligowy speedway nie rozszerzyły zasięgu dyscypliny poza lokalne ośrodki. Zwiększyły za to oczekiwania, a jednocześnie także obciążenie samorządów kosztami głupich pomysłów i nieświadomości kibiców. Czy nowa umowa Ekstraklasy będzie gwoździem do trumny, czy trampoliną dla Ekstraligi? Wg mnie na pewno coś się zmieni, ale nie potrafię ocenić jeszcze, w którą stronę pójdą te zmiany.
Samo istnienie Ekstraligi jest dla mnie kwestią nieistotną. Ja chcę oglądać żużel w jego pierwotnej postaci, a póki co pomysły mainstreamu powodują obawę, że ten zwyczajny speedway będzie coraz dalej od naszego lokalnego podwórka. Bo choć Ekstraligę przedstawia się formalnie jako świetny produkt, to w gruncie rzeczy jej przekaz jakoś nie bardzo potrafi przebić się poza to podwórko…