Śluzy Sjötorp 2–3 są częścią Kanału Gotyjskiego (Göta kanal). Kanał Gotyjski powstał w latach 1810-1832. W sumie mierzy 390 km długości, z czego 87 km zostało wykopane, a reszta prowadzi przez jeziora, w tym przez Jezioro Wener. Różnice terenu są niwelowane przez 58 śluz. W budowie uczestniczyło 58 tys. żołnierzy. Kanał Gotyjski był największym przedsięwzięciem inżynieryjnym Szwecji swojej epoki. Jego celem było połączenie drogą wodną Morza Bałtyckiego i Morza Północnego przez teren Szwecji, czyli bez konieczności płynięcia przez Cieśninę Sund, a co za tym idzie – uniezależnienia się od Danii. Paradoksalnie krótko po zakończeniu budowy kanał stracił swoją funkcję na rzecz powstawania linii kolejowej. Śluzy wciąż działają, więc dziś jest to atrakcja turystyczna, podobnie jak krótszy Kanał Augustowski.
Śluzy Sjötorp 2–3, to połączony zespół śluz, pokonujący różnicę poziomów 4,8 m. Śluza nr 2 nosi nazwę Adeln („Szlachta”), a śluza nr 3 Prästerna („Duchowieństwo”).
Na miejscu znajduje się także zabytkowy drewniany domek śluzowego z 1916 roku. Obsługiwany stamtąd jest aktualnie most obrotowy, znajdujący się zaraz za śluzą nr 3.
Miałem szczęście, bo w momencie, gdy przyjechałem, w śluzie nr 2 czekały dwie żaglówki na wpłynięcie do śluzy nr 3.
